Over Americanah

“It’s one of the things she has come to love about America, the abundance of unreasonable hope.”

Er zijn weinig schrijvers die de essentie van Amerika zo weten te vatten als Chimanda Ngozi Adichie. In een tijd waarin Amerika vooral gezien wordt als een land van woede, angst en imbeciliteit is het belangrijk om te realiseren dat dit maar één kant van het verhaal is. Toen ik zelf campagne voerde in Amerika voelde ik inderdaad angst om me heen. Maar bovenal bemerkte ik overal het bestaan van hoop, haast tegen beter weten in. Hoop dat Amerika alsnog ooit haar eigen gelofte zal inlossen als leidende natie in vrijheid, democratie en vooruitgang. Hoop dat het experiment dat 240 jaar geleden gestart is nog steeds haar uitzonderlijke rol in de moderne geschiedenis zal blijven vervullen. Een langzaam groeiend besef van de onredelijkheid van deze hoop voedt als geen ander de huidige onrust en woede.

In deze blog probeer ik mijn liefde voor Amerika tot uiting te brengen. Er zijn al een boel meningen, zeker nu Trump elke dag het nieuws naar zich toetrekt. Daarom voeg ik in deze blog niet nog een verontwaardigde stem aan het koor toe. Ik ga op zoek naar historische precedenten voor hedendaagse gebeurtenissen, verdiep me in ingewikkeld beleid om het in context te kunnen plaatsten en stof vergeten Amerikanen wat af om ze weer een klein podium te geven. Hiermee hoop ik een platform te bouwen om Amerikaanse politiek voor Nederlanders iets inzichtelijker te maken.

Zelf werk ik in politieke campagnes en heb zowel in Amerika als Nederland vrijwilligersorganisaties opgebouwd om progressieve kandidaten te verkiezen. Ik zie deze blog vooral als een noodzakelijke uitlaatklep om mijn vrienden wat te ontzien, en ben zeer dankbaar voor iedere lezer en elke vorm van kritiek of aanzet tot discussie.

Sam.

IMG_2654